فاطمه معصومه(س) در دستنوشته نویافته از آیتالله مرعشی نجفی[1]
در میان اسناد برجایمانده از عالمان معاصر شیعه، گاه یادداشتهایی کوتاه دیده میشود که در عین ایجاز، حاوی نکات مهمی درباره تاریخ و فرهنگ دینی هستند. یکی از این اسناد، دستنوشتهای عربی از مرحوم آیتالله العظمی سید شهابالدین مرعشی نجفی است که در آن با جملاتی کوتاه به معرفی حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) پرداخته است. در این دستنوشته، آیتالله العظمی مرعشی نجفی، حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام را چنین توصیف میکند: او از عالمان خاندان اهلبیت بود؛ بانویی محدثه، زاهده و راوی حدیث، که خداوند او را به فضایل فراوانی آراسته بود. او خواهر امام رضا علیهالسلام از پدر و مادر بود؛ شخصیتی که زنان مدینه به وجودش افتخار میکردند و در عصر خویش، سرور خاندان پیامبر به شمار میآمد. در این یادداشت، بر جایگاه معنوی آن حضرت نیز تأکید شده است: هر کس به درِ خانه او تمسک جوید، نجات مییابد؛ و هیچکس که به او امید بندد یا به مزارش پناه آورد، ناامید بازنمیگردد. ایشان همچنین یادآور میشود که آن حضرت در غربت و دور از مدینه جدّش پیامبر از دنیا رفت و تا پایان عمر ازدواج نکرد؛ زیرا همتایی شایسته برای او یافت نشد. این عبارات کوتاه، تصویری فشرده اما جامع از مقام علمی، منزلت اجتماعی و جایگاه معنوی حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام در نگاه یکی از بزرگترین مراجع معاصر شیعه را ارائه میدهد.
[1] . محمدباقر مشکاتی
